Zomeren in Den Haag

Het weer zit niet mee, maar we doen gewoon alsof het zomer is.
En dus strooien we het Lange Voorhout opnieuw vol beeldende kunst.
Thema Rusland dit jaar.
Komt dat zien.

Meer Den Haag tips hier of even mailen naar me voor advies op maat.

Stempels

Muziek op,
warme kop thee bij de hand
en eindelijk weer eens gutsen.
Rust en vrolijkheid.

Fotokabien

Breathing in, I see myself as a flower. Breathing out, I feel fresh. 

Breathing in I see myself as a mountain, breathing out, I feel solid. 

Breathing in I see myself as still, clear water, breathing out, I reflect things as they really are. 

Breathing in I see myself as space, breathing out, I feel free. 

Voor audio erbij, klik hier

Bij de Fotokabien maken we elke maand een foto - online of in een echt hokje. Wanneer de maanden jaren worden krijg je een mooi tijdsdocument. Doe je mee deze maand? Laat de link naar je eigen fotokabien achter in de warme handen van Mr. Linky.

Every month we take a picture in a photobooth, a real one or the digital version. The idea behind it is to keep track of the most ordinary events or changes in life - as the months turn into years. Do you want to join us? Send an e-mail to tweemeisjesindestad[at]gmail[dot]com. If your are already participating, leave a link below.

NY

Ik was daar. Voor het werk. En zoals dat wel vaker gebeurt met mij had ik hoge en compleet irrealistische verwachtingen van wat ik allemaal zou doen in mijn luttele vrije uren (bento box spullen zoeken en kopen, Williamsburg en Haarlem ontdekken, naar the High Line, rommelmarkten, uren door Wholefoods struinen, ..) U kunt al raden hoe dat afliep. Bovenstaande foto werd gemaakt terwijl ik van afspraak Q naar afspraak R rende op hoge hakken. U mag uw respect betuigen in de commentaren hieronder.

Alleen Williamsburg is gelukt en dan nog wel in heel fijn gezelschap. Terwijl we daar zo ronddwaalden en de geur van chocola opsnoven, viel mijn oog op een deur. Daarachter scholen rekken vol met Moleskines van het befaamde Sketchbook project. Even later stond ik met Ingrids boekje in mijn handen en voelde het even alsof twee werelddelen op elkaar botsten. Van de tien boekjes die wij willekeurig inkeken, was dat van Ingrid trouwens zonder enige twijfel het beste.

Later vroeg ik aan een medewerker van de galerij om mij zijn favorieten te brengen en stootte ik op een boekje van Sarah Pratt waar je uren naar kon blijven kijken. Een doldwaas verhaal over een uil, prachtig getekend met gekke wendingen en rode hakken erin verwerkt. Een mini-liefdesbrief in een envelopje verstopt onder de stuk voor stuk enorm gedetailleerd getekende en geknipte veren. Verbijsterend. Een lang verhaal om te komen tot: ga eens langs de Sketchbook bibliotheek in Williamsburg als je in de buurt bent.
En vraag Sarah Pratts boekje op. En dat van Ingrid natuurlijk.

Creativitijd

Ik kom eraan

Ik weet het, ik weet het. Ik ga over de tong. Voor de schoolpoort, in de rij bij de bakker, tijdens die paar ongemakkelijke minuten in de lift. Overal waar mensen zich geroepen voelen om small talk te produceren, is er wel iemand die zich luidop afvraagt waar ik toch blijf.
Wel, het zit zo. Ik kreeg een uitnodiging voor een feestje op de maan. En ik dacht: Ach, ik spring daar even binnen, dan ben ik nog ruim op tijd. Maar ja, je weet hoe dat gaat. Het was er gezellig, de drank vloeide rijkelijk en ik verloor, zoals dat heet, de tijd uit het oog. Er was ook een waanzinnig aantrekkelijke man op dat feestje en nou ja, ik had opeens niet meer zoveel haast om jullie kant op te komen.
Ik weet het, ik weet het. Waar gaat het heen als zelfs ik lak krijg aan tradities en de gang van de natuur. Ik weet het, het is alweer bijna Pasen. Ik heb jullie smeekbeden gehoord en ik kom eraan. Ik heb mijn vriend de zon gevraagd om vast vooruit te reizen. Ik volg nu echt snel. Beloofd. Erewoord en zo.

Liefs
Lente

P.S. Foto van hier